Skip to content

مبانی

پل‌های رمزارزی و ریسک‌هایشان به زبان ساده

به‌روزرسانی:

در این صفحه

پل (bridge) به شما امکان می‌دهد ارزش را از یک بلاکچین به دیگری ببرید، مثلاً از اتریوم به بیس. این مقاله توضیح می‌دهد پل‌ها چگونه کار می‌کنند، چرا برخی برداشت‌ها یک هفته طول می‌کشند، ریسک‌ها کجا هستند و پیش از پل زدن چه چیزهایی را باید بررسی کنید.

زنجیره‌ها دفترهای جداگانه‌ای هستند که نمی‌توانند مستقیماً یکدیگر را بخوانند. پل لایه نرم‌افزاری اضافه‌ای است که آن‌ها را به هم وصل می‌کند. همین لایه اضافه دلیل آن است که پل‌ها نیاز به دقت دارند.

پل واقعاً چه کاری می‌کند

پل سکه‌ها را مثل یک بسته جابه‌جا نمی‌کند. هر زنجیره دفتر خودش را دارد، پس پل یک موجودی متناظر در زنجیره مقصد می‌سازد و کنترل موجودی اصلی را در زنجیره مبدأ در دست می‌گیرد. سه طراحی رایج وجود دارد.

قفل و ضرب (lock and mint)

توکن‌ها را به یک قرارداد پل در زنجیره A می‌فرستید که آن‌ها را قفل (lock) می‌کند. پل سپس در زنجیره B یک توکن بسته‌بندی‌شده (wrapped) ضرب (mint) می‌کند که نماینده توکن قفل‌شده است. وقتی بخواهید برگردید، توکن بسته‌بندی‌شده نابود و توکن اصلی آزاد می‌شود.

ارزش توکن بسته‌بندی‌شده فقط به اندازه دارایی قفل‌شده پشتوانه‌اش است. اگر دارایی قفل‌شده دزدیده شود، توکن‌های بسته‌بندی‌شده ممکن است ارزش اندکی داشته باشند یا بی‌ارزش شوند. به همین دلیل امنیت قرارداد پل اهمیت زیادی دارد.

سوزاندن و ضرب (burn and mint)

برخی توکن‌ها، مثل USDC بومی، توسط همان منتشرکننده در زنجیره‌های متعددی صادر می‌شوند. پل سوزاندن و ضرب توکن‌ها را در زنجیره A نابود می‌کند و منتشرکننده همان مقدار را در زنجیره B می‌سازد. توده‌ای از دارایی قفل‌شده وجود ندارد، پس ریسک «دزدیده شدن توده» کمتر است. در عوض به منتشرکننده و سیستم پیام‌رسانی میان زنجیره‌ها تکیه می‌کنید. برای USDC بومی در برابر پل‌شده استیبل‌کوین‌ها را ببینید.

شبکه‌های نقدینگی (liquidity networks)

شبکه نقدینگی در هر زنجیره استخرهایی از توکن نگه می‌دارد. وقتی 100 USDC را از زنجیره A می‌فرستید، یک بازارساز یا استخر در زنجیره B بلافاصله 100 USDC (منهای کارمزد) به شما می‌پردازد و بعداً از دارایی‌ای که شما واریز کرده‌اید بازپرداخت می‌شود. بسیاری از پل‌های سریع به همین دلیل آنی به نظر می‌رسند. شما به استخرها، قیمت‌گذاری و منطق بازپرداخت شبکه تکیه می‌کنید.

پل‌های رسمی در برابر پل‌های شخص ثالث

پل رسمی (canonical bridge) یک رولاپ، همان پل رسمی است که در طراحی رولاپ تعبیه شده و قراردادهای هوشمند روی اتریوم آن را اداره می‌کنند. آربیتروم، بیس و OP Mainnet هر کدام یکی دارند. امنیت آن به خود رولاپ گره خورده و گروه تازه‌ای از طرف‌های مورد اعتماد اضافه نمی‌کند.

پل‌های شخص ثالث را تیم‌های دیگر می‌سازند. اغلب زنجیره‌های بیشتر، کارمزد کمتر و سرعت بیشتری عرضه می‌کنند، اما قراردادها، اعتبارسنج‌ها یا رله‌های آن تیم را به فهرست چیزهایی که باید درست کار کنند اضافه می‌کنید.

ویژگی پل رسمی پل شخص ثالث
اداره‌کننده قراردادهای خود رولاپ تیم مستقل
اعتماد اضافه چیزی فراتر از رولاپ نیست کد و اپراتورهای پل
سرعت به L2 معمولاً چند دقیقه اغلب چند ثانیه تا چند دقیقه
سرعت از L2 خوش‌بینانه حدود 7 روز اغلب چند دقیقه تا چند ساعت
زنجیره‌های تحت پوشش آن رولاپ و اتریوم اغلب زیاد

چرا برداشت‌ها حدود 7 روز طول می‌کشند

واریز به یک رولاپ خوش‌بینانه، از اتریوم به L2، سریع است. برداشت به اتریوم از طریق پل رسمی این‌طور نیست. رولاپ‌های خوش‌بینانه وضعیت جدید را درست می‌پندارند مگر اینکه کسی نادرستی‌اش را ثابت کند، پس پل یک پنجره چالش (challenge window) حدود 7 روزه دارد. فقط پس از پایان آن می‌توان برداشت را روی اتریوم نهایی کرد. دلایل در رولاپ‌ها: خوش‌بینانه در برابر ZK آمده است.

این انتظار طولانی از دارایی محافظت می‌کند: به ناظران فرصت می‌دهد پیش از خروج پول، ادعای نادرست را بگیرند.

پل‌های سریع چگونه انتظار را کوتاه می‌کنند

پل‌های سریع از شبکه نقدینگی استفاده می‌کنند. یک ارائه‌دهنده در اتریوم بلافاصله به شما می‌پردازد، مثلاً 99.9 از 100 USDC، و در عوض ادعای 7 روزه شما بر دارایی L2 را می‌گیرد. ارائه‌دهنده پنجره را صبر می‌کند، مبلغ کامل را برمی‌دارد و کارمزد را در ازای انتظار و پذیرش ریسک به دست می‌آورد.

شما دارایی‌تان را در چند دقیقه می‌گیرید، به بهای کارمزد و اعتماد به قراردادهای پل و ارائه‌دهنده.

ریسک‌ها

پل‌ها مقادیر زیادی ارزش را نگه می‌دارند یا کنترل می‌کنند و سیستم‌های مختلف را به هم می‌پیوندند، که آن‌ها را هدف جذابی می‌کند. هک پل‌ها از بزرگ‌ترین سرقت‌ها در تاریخ رمزارز بوده است. ریسک‌های اصلی:

  • باگ قرارداد هوشمند. نقصی در قرارداد پل می‌تواند به مهاجم اجازه دهد توکن‌هایی بسازد که پشتوانه نداشتند، یا دارایی قفل‌شده را تخلیه کند.
  • کلیدهای به‌خطرافتاده. برخی پل‌ها را گروهی از امضاکنندگان کنترل می‌کنند. اگر کلیدهای کافی از آن‌ها دزدیده شود، مهاجمان می‌توانند انتقال‌های جعلی را تأیید کنند.
  • راستی‌آزمایی معیوب. پل ممکن است پیام‌های زنجیره دیگر را درست بررسی نکند.
  • ریسک توکن بسته‌بندی‌شده. اگر پلی شکست بخورد، توکن‌های بسته‌بندی‌شده مثل USDC.e می‌توانند ارزش خود را از دست بدهند، حتی اگر توکن اصلی سالم باشد.
  • ریسک اپراتور و ارتقا. تیم‌ها می‌توانند قراردادها را متوقف یا ارتقا دهند. این می‌تواند از کاربران محافظت کند و می‌تواند نقطه‌ای برای کنترل هم باشد.
  • اشتباه کاربر. انتخاب زنجیره اشتباه، نسخه اشتباه توکن یا وب‌سایت جعلی پل.

ممیزی‌ها (audits) کمک می‌کنند اما ریسک را از بین نمی‌برند. پلی که مدت‌ها با ارزش زیاد و سابقه امنیتی روشن کار کرده، بیشتر از یک پل جدید با بازده تبلیغ‌شده بالا اطلاعات می‌دهد.

فهرست بررسی پیش از پل زدن

  1. اصلاً نیاز به پل دارید؟ گاهی می‌توانید از صرافی مستقیماً به زنجیره موردنظر برداشت کنید و از پل پرهیز کنید.
  2. از پیوند رسمی استفاده کنید. پل را از مستندات خود پروژه باز کنید، نه از تبلیغ یا پیام.
  3. گزینه‌ها را مقایسه کنید. کارمزد، سرعت و رسمی یا شخص ثالث بودن پل را بررسی کنید.
  4. توکن را بررسی کنید. مطمئن شوید توکن بومی دریافت می‌کنید یا پل‌شده، و اینکه اپلیکیشن مقصد آن را می‌پذیرد.
  5. ابتدا یک آزمایش کوچک بفرستید. به‌ویژه برای مسیرهای جدید یا مبالغ بزرگ.
  6. در مقصد گس نگه دارید. پس از رسیدن برای هر کاری به مقداری توکن گس زنجیره مقصد نیاز دارید.
  7. مجوزها را بازبینی کنید. مجوزهای توکنی را که به پل داده‌اید پس از پایان کار لغو کنید.
  8. بیشتر از آنچه می‌توانید از دست بدهید در پلی که نمی‌فهمید نگذارید.

می‌توانید هزینه انتقال در هر زنجیره را در ردیاب گس مقایسه کنید و در کیف پول‌ها و کلیدها یاد بگیرید کلیدهایتان را چگونه ایمن نگه دارید.

پرسش‌های متداول

آیا استفاده از پل رمزارزی امن است؟

برخی امن‌تر از بقیه‌اند، اما همه ریسکی فراتر از ماندن در یک زنجیره اضافه می‌کنند. پل‌های رسمی فقط به امنیت خود رولاپ تکیه دارند. پل‌های شخص ثالث کد و اپراتورهای خودشان را اضافه می‌کنند. از پل‌های جاافتاده استفاده کنید و بیشتر از آنچه تحمل از دست دادنش را دارید نفرستید.

یک پل چقدر طول می‌کشد؟

واریز به L2 معمولاً چند دقیقه است. برداشت از آربیتروم، بیس یا OP Mainnet از طریق پل رسمی حدود 7 روز طول می‌کشد. پل‌های سریع شخص ثالث می‌توانند در ازای کارمزد آن را به چند دقیقه یا چند ساعت کاهش دهند.

پل رسمی چیست؟

پل رسمی (canonical bridge) همان پل رسمی هر رولاپ است که در طراحی آن تعبیه شده و قراردادهای روی اتریوم آن را اداره می‌کنند. معمولاً مبنای امنیت است.

چرا این‌قدر پل هک شده است؟

پل‌ها مقدار زیادی ارزش قفل‌شده نگه می‌دارند، دو سیستم با قوانین متفاوت را به هم وصل می‌کنند و به کد و کلیدهایی وابسته‌اند که باید در هر دو طرف درست باشند. یک نقطه ضعف برای مهاجم کافی است.

تفاوت توکن پل‌شده و بومی چیست؟

توکن پل‌شده نسخه‌ای بسته‌بندی‌شده است که دارایی قفل‌شده در جای دیگری پشتوانه آن است. توکن بومی مستقیماً روی زنجیره توسط منتشرکننده‌اش صادر می‌شود. برای نمونه USDC و USDC.e را در مقاله استیبل‌کوین‌ها ببینید.